De eerste lesdag

Op de bespreking van maandag werd ons alles uitgelegt over onze werkschema's, hoe,wat en waar. Al snel werd duidelijk dat Koen de Kindergarten moet gaan doen... Een heel andere job dan verwacht. Het gaat hier om kinderen van 2 tot 4 jaar en in principe moet Koen ze de beginselen van alfabet en cijfers bijbrengen... Maar dat is opbouwen vanaf het begin, ze hebben nog geen enkele engelse taal fundering.

Koen werkt elke dag van 9:00 tot 14:30
9:00 tot 12:00 lesgeven en met de peuters(want dat zijn ze) bezig
12:00 tot 13:00 lunch en van
13:00 tot 15:00 en komt het, het schilderen van een muur rond het schooltje.

Menno had 7 lesuur per week op school en had de taak twee dagen in de constructie te werken van de keuken/toilet die naast onze hut gebouwd werd.

We kregen allebij een fiets te leen waarmee van vervoer voorzien waren. Voor Menno betekende dat elke dag een fietstocht van 60 minuten heen en terug door het Thaise platteland langs tempels, groene uitgestrekte akkers en vele speciale boomsoorten waarvan ik jullie de namen schuldig moet blijven, Koen deed er 20 minuten over.

Koen doet het hek van de kindertuin open en stapt naar binnen. Het spelende kroost kijkt op en staart me aan. Ik stel me voor en gooi er na de pauze meteen een lesje alfebet tegenaan. De peutertjes zijn bijzonder geboeit en met name van mijn blanke huidskleur en grote postuur en kijken me daarbij zo verbaasd aan dat ik het idee heb dat ze van mijn les nog niet veel bergrijpen...

Menno zag dat zijn school de "Wat Le
Ab school" er erg netjes en modern uitzag. Naast de school stond een mooie tempel (Wat), waar we met de kinderen ook religieuze lessen volgden.
Ik ondekten al snel dat het niveau van het engels erg laag was, de engelse lerares sprak namelijk geen woord engels... Ik gaf les aan tek tek's van de leeftijd 8 tot 12 jaar.
Het respect voor de leraren was enorm groot, de kinderen moesten bukken als ze langs me liepen. En de wai (Thaise groet) werd elke keer gemaakt als zei iets wouden zeggen tegen mij. En de leraren zagen mij als een alles wetend persoon, en alles wat ik zei werd met een open mond en een glimlach ontvangen.
Kortom een plek waar je makkelijk 2 maanden ongelovelijk veel ervaring en avonturen kunt beleven.


Het leven met onze collega's is daarnaast ook weer een verhaal apart want dat waren de dames Ingrid uit Tilburg en Anne uit het Duitse Hamburg. Twee dames die alweer 24 en 25 jaar oud zijn en daarbij ook al een behoorlijk serieus stel. Met een orde van alles moet schoon vooral goed geregeld, leven wij meer van pluk dag en genieten van het moment. Toch zijn we veel met elkaar opgetrokken en was het fijn dat ze er waren, als enige buitenlanders konden we elkaar begrijpen tussen al eeuwig lachende Thai.
Als na een werkdag iedereen van de lessen terugkomt zitten we met zijn vieren rond de tafel en delen we, onder genot van een goed maal, alle ervaringen die zich die dag voordeden met elkaar en spraken als lotgenoten over het exotische Thailand. Op een dag vertelde Anne ons over een tropisch eiland voor de Thaise kust waar toerisme nog niet het hele eiland overwoekert had en de hotels nog uit kleine houte bingalow huisjes bestond, dus in een lang weekend van drie dagen gingen we op pas. De trip ernaar toe was al onwijs mooi met een speedboot trip van een uur beuken op de golven en dit met een snelheid van 60 km/h! Op het tropische eiland was het de 7e, omringd door palmbomen voorzienend van schaduw en alle bebouwing als restaurants en hotels gemaakt van hout en zonnend op de roomwitte stranden keken we uit over de zee waar vele eilend de horizon versierde, hier leerden we onze collega's/vriendinnen beter kennen en hebben we ook zeker veel lol gehad met die serieuze dames ;-).

Daarnaast hebben we veel contact met de plaatstelijke dorpsbewoners, die ons regelmatig uitnodigen voor een praatje en een drankje/hapje waarbij meestal een grote groep, merendeel mannen, om de tafel heen zit waar veel gelachen en gebabbeld wordt. Zo hadden we ook nieuwe vrienden gekregen in Ban Ton San, Pi-Yut, Pi-Ciao en Pi-Tong nodigden ons vaak uit op de Winchester Farm waar we kleine feestjes hielden en soms namen ze ons ook mee naar Hat Yai, de grote provincie stad, om lekker even uit te gaan.

Naast het lesgeven deden Anne en Koen nog speciale projecten, zo gaf Anne twee keer in de week duitse les en Koen deed elke woensdag een gitaarles voor het buurmeisje en gezegd kon worden, ze had talent! Zo won ze al meerdere talenten show's, ook in Hat Yai. Koen hielp haar vooral met het gitaarspelen want het zingen kon ze al onwijs goed.