Pluk de dag en pluk de Druif

De sfeer was vanaf het begin warm en vertrouwt, het was de eerste nacht met onze crew die later als een 2e familie zou worden.
Nu iets meer over de zakelijke kant van het druivenplukken.

- Een dag druivenplukken (10 uur met 2 uur pauze) leverde 52 Euro op.

- Een dag druiven sjouwen leverde 53 Euro op.

- We werkten zeven dagen per week door.

We geven jullie een idee hoe het druivenplukken er ongeveer aan toe ging.

7 uur (moeilijk) wakker worden

7:15 ontbijt met brood en jam

7:45 Met de auto naar de druivensteppes

10:00 Een plakje cake

12:00 Terug naar de boerderij, voor een warme Franse driegangen maaltijd.

13:30 klaar staan om weer terug te keren naar onze ronde paarse vrienden.

18:00 Het zat er weer op voor vandaag

19:00 Weer warme driedelige maaltjd geserveerd met wijn van het huis.

21:00 feestje

24:00 uiltje knappen

Zo hiermee is in grote lijnen een dag in de druivenoogst beschreven.


DE OOGST GAAT BEGINNEN

Wakker worden, om 6:45 gaat de wekker.
Koen onze gedisciplineerde man had alles goed op orde. Zijn handoekje hing keurig over zijn stoel en de overtrek als een zwembadzeiltje strak op zijn bed. Elke dag lag hij om 11 uur in bed en ook had hij elke dag om 6:45 zijn wekker staan.

Zijn statement was, “jongens, ik maak jullie wakker en anders til ik jullie bed op tot jullie eruit rollen. Aan het ontbijt keken we met ons vieren naar de Duitste… vanaf het begin was ze al opgevallen. Al snel werd ze verheven met bijnamen als, “De Duitse, De ene, de Godin” Slechts haar vriendje stond tussen een gelukkige van ons en de Duitse in. Hoe konden we hem kwijt zien te raken? Hem dronken in de druivenmachine gooien, Hem van de berg af rollen als hij even bukt of hem onderweg naar de oogst uit het bestelbusje duwen?

Het Franse ontbijt is karig, jam, brood en warme melk. Nog hongerig reden we naar het druivenveld en zonder enig uitleg kregen we een schaar in de handen gedrukt en moesten we aan de slag.
Met de schaar knipten we de trosjes druiven af en dropten ze in onze zwarte emmers, de slechte druiven, beschimmeld of uitgedroogt lieten we op de grond liggen. Als de “emmer” vol zat riep men “Gerlo!” en dan kwam er een mannetje aangehold die je een lege “emmer” gaf en je volle bakje naar de druivenwagen bracht waar druiven nog eens gesorteerd werden, de tip was kijk altijd waar je knipt anders gaan je vingers flink bloeden. Er knipten velen regelmatig in hen vingers, en ook menno wou ook nog wel eens in zijn knuistje kinppen.


EEN VERRASSINKJE OM TIEN UUR
Het was de eerste dag meer rusten en water drinken om er in te komen onder de hete augstus zon, de dame van de boer arriveerde met de auto en nam mee, een bakje met kaas , brood, appels en het mooiste van allemaal, een stuk cake! Richard zei hier de beroemde zin, "doe mij maar een plakje cake (ben k gek op)" en onvoorstelbaar maar waar, het geluid wat Menno en Koen hoorden was PLOP!...PLOP! PLOP!
Het herkenbare toontje van een openploppende wijnfles! Menno en Koen stonden maar te kijken en hadden echt iets van… wow die Fransen zijn echt gek! Met hen grote rode wijnneuzen en zo zou het elke pauze gaan. Door bepaalde plukkers werd elk uur wel even aan de wijnfles genipt… De eerste dag was dus vooral rustig aan doen met veel pauzes en kennis maken met de druivenplukgenoten, er waren, voor zulk zwaar werk, verrasend veel vrouwen bij.
Tijdens de grote pauze werd er een heerlijke Franse maaltijd geserveerd op het druiven veld.
De eerste dag was totaal niet vermoeiend en zo fris als een hoentje stapten we van het druivenveld af om een snel een douche en een warme maaltijd binnen te halen.


DE KAMER
De gesprekken aan tafel en in de kamer waren altijd goed. De Duitsers, als een kalm volk beschouwd, hielden zich hier wat meer op de achtergrond. Het waren vooral de Nederlanders en de Engelsen die de toon sloegen. Met de Fransen was het ook goed praten. Benieuwd over elkaars landen vroegen we elkaar van alles, over gekke tradities en gewoonten. De lange man met de cowboyhoed op bleek fantastische grappen in huis te hebben, hij schudde ze allemaal uit zijn mouw. Koen was met name degene die het niveau hoog probeerde te houden hoewel hij daar niet altijd in slaagde (“rammen”, “klote Fransen" bevelende Boeren”, “vrouwen zijn fantastisch”). Menno en Koen Hielden t niet meer en waren voornamelijk men gingen daar helemaal stuk. Na het eten was 't elke avond een ritueel om met zijn allen buiten rondom de tafel te zitten en sterke, onzinnige en melige onzin uit te slaan. De voertaal, voornamelijk Engels en Nederlands. Op een gegeven moment gaan dan alle mensen mondjesmaat naar bed tot alleen de harde gezelligheids kern overbleef. Om twee uur lag ook de laatste (de ruimschoots aangeschoten Richard (Wodka)) in bed en werd het weer vredig in het anders zo rustige dorpje...